çizgi

hayatım kötü ve iyi arasındaki ince bir çizgide seyir alıyor. Yaşam ise meçhul bir anlamsızlık halinde gidiyor. Ne dibe batıyorum nede suyun üstündeyim arda sıkışıp kalmış bi seyir benimkisi. Yol uzun fakat bitişi gözükmeyen bir halde. Suyun üstünde görünen eller bana yardım etmek istiyor ama sadece o bakmakla yetinse bile bana umut veriyor. Umutsuzluğa biraz daha yaklaştıran bi umut. Bitmek bilmeyen yaşamsal sancılarımı çekiyorum her defasında. Suyun bitmesini istiyorum yada tam anlamıyla dipte olmak. İnsanlar benim başarabilceğimi sölerken ben tam inancımı yitirmiş durumdayım. Onların bana umutukla bakması kalbimde sancısal yara oluşturuyor. Korkuyorum asılı kalmış vucudum acı çekerken hiç bişe yapamıyorum. Sadece bakıyorum, boş boş bakıyorum. İnançlı gözler ve eller bana daha fazla yaklaşıyor ama fark etmiyorlar bana yaklştıkça kndileride batıyorlar. Uzak durun sadece o kalsın sadece onun varlığını istiyorum. Beni her defasında terkedişinde sadece ben olmak istiyorum. Kendi isyanlarımda kalmak istiyorum. Her saniye bana acı çektireceğini bilerek ona bakmak istiyorum. Acılarımda yaşamak istiyorum. İnsanların bana umutla baksını istemiyorum.

Sevmeyin beni Umursamayın haytımı durmayın yanımda… sadece ben olmak istiyorum anlasanıza

2 Yorum

Yorumlar RSS Geri İzleme Tanımlayıcısı URI