Bütün cümlelerim bitişi aynı oldu. Hep aynı sonu yaşıyorum.
Seni çok özledim… Kokunu özledim… Tenini özledim… Sana özgürce bakmayı özledim.
Ama uzun bir süre değişmeyecek bu. Sonlarım hep buna çıkıyor. Cevabını bilmediğim bi çok soruyla doldu akıl defterim. Sen biraz gülsen ben cevaplamaya başlayacağım. Acılarım dinmeye başlayacak. Ama senin tedirginliğin benim ömrümden götürüyor.
Çare bilmez hüzünleri yaşıyor bu kalbim. Neye, neden hesap vermediğini bile anlayamamakta. Ruhumun özgür kalmasını diliyorum. Özgürlüğün sencesini tatmak istiyorum. Şimdi bir yandan cevap veremediğim sorular beni sıkıştırıyor bir tarafta sen duygusu…
Seni çok seviyorum cümlesini söylemeye hasret kaldım. Sana bakmaya hasret kaldım. Bak şimdi yine bitiyor bu yitik yazı. Sonu yine hep aynı …Seni çok özledim …Sana rahatça dokunabilmeyi özledim …SENİ RAHATÇA YAŞAYABİLMEYİ ÖZLEDİM
Henüz Yorum Yok
Henüz yorum yapılmamış.
Yorumlar RSS Geri İzleme Tanımlayıcısı URI
Yorum yapın
