Aynalar artık eskisi gibi güzel görünmüyor gözüme. Baktıkça anıları görüyorum bir bir… Ağır ağır geçiyor önümden. Ne yana baksam sen vardın…
taki o ana kadar.
Yıkıldı bütün değerler. Öldü bütün sevgim. Artık ne yana baksam sahte yüzündü karşımda. Yokluğun bir kor gibiydi. Benimle yaşayan ve 15 dakika sonra başka bedende huzur bulan.
İşte o an başlamış. Tek tek atılmıştı kazana otlar, tek tek duaları yapılmıştı söylenmişti türküsü. Ruzgar değişti. Yaşam bitti. Sebepler, nedenler, acabalar, belkiler, keşkeler hepsi son buldu. Bir çingenenin elleriyle çizildi yeniden. Elleriyle can buldu, anlamlandı. Anlamsız kalan bir tek sen vardın.
Benim suçum, senin değildi. Senin kehanetin yıllar önce okunmuştu. Ben piyonun olmuşum rolumu oynayıp çıkmışım yanında. Kehanetin kalbine kazınmış yaran seneler önce kanayamaya başlamış hiç durmadan.
Acımışım ya sana.
İşte bana yazık olmuş. Lanetli bir hayatı taşıyan sana, ne acı, ne hüzün kar etmez. Kendi içinde ölmen emredilmiş. Ölümünü sen belirlemişsin ama tek başına ölmeyi seçmişsin. Kırdığın onca kalp, onca hayal , ümide karşılık.
Şimdi sana bakıyorum “ne zavallı” demek isterdim. Ama aynada görüyorum kendi kalbine gömülmeyi seçmiş seni. Acınmayacak kadar değersizleşmiş seni.
1 Yorum
Yorumlar RSS Geri İzleme Tanımlayıcısı URI
Yorum yapın

bu düş sessizliğinde hayalperest bir çılgınlık!..
hayatımız hayatın ta kendisiydi… aşkımız aşkın kokusuydu… sadece varlığımızla dolup taşan, imkansız saatler yaşardık… çünkü bir gerçeklik olmadığımızı etimizin her zerresiyle biliyorduk…
içi boş kalmış, kişisiz öznelerdik, yanlış tanımlanmış, başka bir şeydik… kendine dair bilincinde eriyen o manzaraydık biz… ve aynı anda iki manzara olduğu gibi -biri gerçek, biri de yanılsama-, biz de anlaşılmaz bir şekilde ikiydik, öbürünün de biz olup olmadığını, şu müphem ötekinin gerçekten yaşayıp yaşamadığını ikimiz de tam bilmiyorduk…
hayatımızı böyle öldük işte, ayrı ayrı ölmeye o derece dalmıştık ki tek bir varlık olduğumuzu, ikimizin de ötekinin yanılsaması olduğunu, kendi içimizdeyse varlığımızın basit bir yankısı olduğumuzu göremedik… yada görmedim…
son kez;
capriceman…