Karamel tadında bir hayatı yaşıyoruz. Her tadımında yüzümüzde tatlı bir gülümseme… Daha fazlasını isteriz bu yüzden. Ama hesaba katmadığımız ufak detaylar vardır. Her tadımında daha fazlasını isteriz hayattan. Çünkü yenilendikçe daha fazla tebessüm edeceğimizi hatta kahkahalar atacağımıza inanırız. 1 2 3 derken karamelin büyüsüne kapılırız. Bu gülümsemelere eş değerde başka doyumsuzluklarımız çıkar.
Karamel güzeldir mutluluk verir, sadece yavaş yavaş yiyip tadını sindirip çıkartığımızda. Sadece beraberinde nefes alıp su içtiğimizde. Fazla gülümsemeyle beraber su ister yanına. İşte o anlarda asla bi damla suyumuz olmaz. Ne kalkıp alacak takatimiz olur ne de bize bir bardak su getirecek bir dost, bir arkadaş, bir hayat…
Ve savaş başlar. suyla mücadele ederken hala karamel diye inleriz. Ve o anlarda karamel yüzümüze tebessüm vermez tadı aynı yumuşaklıkta olmaz. Boğazda bir yanık kalır.
Karamel bizim en savunmasız anımızda fazla gelir. Geldiğinde eski acılar kalbin en derinindeki acılarla gelir. Ve tatlılığına inat tuz basar yaralarımıza. Sonra günler, sonra aylar, sonra yıllar geçer. Geçte olsa suyu içmeyi başarırız.
Asla öğrenemeyiz KARAMEL TADINDA HAYATlar yaşadığımızı
Ve tekrar başlarız KARAMEL TADINDA HAYATa…
Henüz Yorum Yok
Henüz yorum yapılmamış.
Yorumlar RSS Geri İzleme Tanımlayıcısı URI
Yorum yapın
